Heroïek

Op 5 juni 1988 start de veertiende etappe van de Giro d'Italia in Chiesa en eindigt na 120 kilometer in Bormio. Kenners zeggen nog steeds dat dit de zwaarste etappe is die ooit in de wielrennerij is verreden. Hier kom ik later op terug. Hard fietsen onder barbaarse omstandigheden. Hagelbuien, sneeuwjacht, ijsregen. Vijf graden onder nul. Onverhard wegdek, slecht zicht. Bijna iedereen weet dat Erik Breukink deze heroïsche rit wint. Voor de latere ronde winnaar Andy Hampsten.

Minder mensen weten wie als eerste over de top komt van deze ruim 2600 meter hoge Gavia. Dat is Johan van der Velde. Maar met het passeren van de top is het voor hem direct gedaan. Johan van der Velde raakt bevangen door de kou, vlucht een camper in, verliest zijn bewustzijn en wordt met een paar glazen cognac weer bij zinnen gebracht. Maar hij geeft niet op, stapt weer op zijn fiets en komt minuten later dan de winnaar over de streep. Hij behoudt evenwel de leiding in het puntenklassement. Andere renners vluchten huilend huizen binnen, leggen stukken parcours in busjes af zonder gediskwalificeerd te worden en komen uiteindelijk meer dood dan levend over de finish. Huiveringwekkend zijn de beelden van deze koers. Bevroren vingers, paarse lippen en getergde koppen.

Met Johan van der Velde liep het uiteindelijk niet goed af. Johan van der Velde, misschien wel het grootste natuurtalent ooit uit de Nederlandse wielerhistorie. Peter Post vertelt vol bewondering over hem: "van Johan heb ik echt gehouden. De stijl van hem, die lichte minachting als het is gelukt, die achteloosheid. Dat tekent de ware goden." Johan raakte verslaafd aan amfetamine en belandde in het criminele circuit. Voor Erik Breukink betekende de Gavia de definitieve doorbraak in zijn carrière en een bevestiging van zijn capaciteiten om een succesvolle ronderenner te worden.

Op 27 juni 2014 gaan de deelnemers van de Tristan Hoffman Challenge de befaamde Gavia trotseren. Het zal wat warmer zijn dan in 1988, maar het hoogteverschil is niet anders en eeuwige sneeuw zullen ze zien. De Gavia zou voor Tristan Hoffman tijdens zijn actieve carrière ook een 'Challenge' geweest zijn. Hoffman was zeker geen berggeit. Dat weet u. Wat dat betreft zou een volgende editie van de THC neer moeten strijken in West-Vlaanderen. Als soort van referentie en eerbetoon aan de korte uitslagen van Hoffman in België en Noord-Frankrijk.

Directeur Christian Prudhomme maakte onlangs het parcours bekend van de 101e editie van de Tour de France. Op woensdag 9 juli moeten de coureurs ruim 15 kilometer kasseistroken bedwingen in de etappe van Ieper naar Wallers. Dat wordt genieten, noteert u het vast in uw agenda. Terecht wuift Prudhomme de kritiek van enkele renners, dat je op de kasseien de Tour niet kunt winnen, maar wel kunt verliezen weg. Met "ook de kasseien horen bij het wielrennen" en "de kasseien brengen extra spanningselementen in de Tour".

Op zaterdag 26 oktober schreef wielerjournalist Ab Pertijs een boeiend verhaal in De Gelderlander over "De Omloop van de Slagvelden" in 1919, de meest bizarre wielerkoers die er ooit is geweest. Zijn alle individuele etappes van deze rittenkoers over 2000 kilometer door het oorlogspuin van de Eerste Wereldoorlog niet zwaarder dan 5 juni 1988, de rit over de Gavia? Tijdens de veldslagen in en rondom Ieper verloren 500.000 (!) soldaten hun leven. Een half jaar later werd er gekoerst. Het wedstrijdreglement vermeldde dat de organisatie geen verantwoordelijkheid droeg als een renner op een niet ontplofte granaat reed. De Omloop van de Slagvelden is slechts één keer verreden, omdat de organisatoren bang waren dat bij een tweede editie misschien wel niemand de finish zou bereiken. De 5e etappe in de Tour van komend jaar kan gezien worden als een soort eerbetoon aan de slachtoffers van de Eerste Wereldoorlog en de 21 coureurs die in 1919 de eindstreep bereikten van de Omloop van de Slagvelden. Een mooi gebaar.

Ooit toch zullen de THC-deelnemers over de Kemmelberg , de Oude Kwaremont en de Patersberg trekken. Koffie drinken op de markt van Harelbeke en een biertje pakken in Waregem. Of misschien wel pijn en ellende doorstaan in de het Bos van Wallers. In elk geval de geur inademen van de Belgische wielersteden. Want een 'Challenge' in het wielrennen is naast klimmen ook weerstand kunnen bieden tegen harde zuidwesten wind, korte en akelige klimmetjes op gladde straatklinkers en stoffige kasseistroken. Kilometers maken. Dwars door Vlaanderen. Daar waar Hoffman zich altijd erg op zijn gemak voelde.

Rik Gockel

Super Kanjer sponsor

Kanjer sponsor

Sponsor