Nog één keertje dan…

Het is dinsdag 2 augustus en buiten is het 27 graden. Met een vrolijk zomergevoel, blader ik nog één keer door de site van de Tristan Hoffman Challenge. Prachtige verhalen en dito foto’s, brengen me nog één keer in extase en met een blij hoofd bekijk ik de foto’s. Wat een prachtige dagen hebben we met z’n allen beleefd in Zuid-Frankrijk. Alles, maar dan ook alles, paste in het plaatje om er een onvergetelijke happening van te maken. De sfeer in de groep was voortreffelijk, de accommodatie perfect geregeld en de Bonette in volle glorie, naast ons appartement.

Ik herinner me nog dat ik met mijn kameraad Erik Schuurmans aan de start stond, en we beiden nog onzeker waren, over wat ons die dag te wachten stond. De eerste kilometers een kudde schapen ontwijkend en toen al op het lichtste verzet in cadans naar boven. Mevr. De Wit in haar rolstoel, zwaait terwijl we passeren en telkens verder omhoog langs de fotocamera van Ellen van Duijn. Bonjour en au revoir, de klanken van de Bloasköppe te gemoed. Tergend langzaam de eerste, laatste runners voorbij, terwijl de eerste bidon leeg is en de koek al op is. Snel een banaantje van de Gelderesch chauffeur en met de volle bidons weer op pad. Een banaan eten in deze ijle lucht kost al moeite om over de komende kilometers maar te zwijgen. De benen voel ik al lang niet meer en de energie in het lijf is op, en op de automatische piloot kruip ik verder en verder. Dan de Cime, lijkt te doen, totdat ik de laatste bocht om ga en een geasfalteerde weg loodrecht voor mijn neus staat. Even voel ik de hand van god, het is Doné Nienhuis die me  tien meter omhoog duwt. "Bij de auto' 's is de finish" roept hij nog en het voelt als of ik ze aan kan raken, maar de Bonette sputtert tegen en met de laatste krachten in mijn lijf, wordt ik door Erwin de Roo over de meet geschreeuwd. De high five van Vera en Mariëtte brengen me tot stilstand, Ik ben kapot, maar in mijn hoofd kan ik de hele wereld aan. En Tristan staat erbij en lacht, volgens mij is hij zo geboren, "goed gedaan, ie bunt er.” Bedankt allemaal, ook Maikel, Eddy, Martine, Kitty en iedereen die dit heeft mogelijk gemaakt. Het was goed.

Groet,

Ronald Brockötter

Super Kanjer sponsor

Kanjer sponsor

Sponsor