Kom op, wij doen mee met de Tristan Hoffman Challenge!

Het is eind januari. Ik heb net enige ervaring met een mountainbike!
Dan komt een vriend op het idee om de Tristan Hoffman Challenge te fietsen. Ik reageer van: ‘Ik de Tristan Hoffman Challenge fietsen in zuid Frankrijk? Ik heb niet eens een racefiets!’ De uitdaging beviel mij wel. 'Laat mij er even over nadenken.' Dat nadenken duurde niet zolang en onze namen stonden in de deelnemerslijst.
Het eerste wat moest gebeuren was het aanschaffen van een fiets die een berg op kan van ruim 2800m. Via een ervaren wielrenner kwam ik al vrij snel bij een fiets waar het mee moest gaan gebeuren. De fiets was nog amper binnen of het gevoel van de juiste beslissing om de Challenge te fietsen kwam snel boven drijven.
Mijn vriend was ook al een tijdje lid van de plaatselijke wielerclub. Alleen fietsen kende ik inmiddels al wel, de ervaring van een wielerclub niet. Ik ben vervolgens lid geworden en heb een vast avond in de week genomen om te gaan fietsen bij de wielerclub. Ook dit was een juiste beslissing want dit was de beroemde stok achter de deur om kilometers te maken en een ritme op te bouwen. Het sociale aspect en de gezelligheid van het rijden bij een wielerclub heeft mij verbaasd en ervaar ik als zeer positief.
Zo ging het de maanden voor de Challange. Kilometers maken en kilometers maken. Dat Zuid Frankrijk (Provence) een mooie omgeving is wist ik inmiddels al, maar dat de Achterhoek ook zoveel onbekende weggetjes heeft, heeft mij verbaasd. Wat een mooi gebied!
Enkele weken voor de Challenge hebben wij nog een toertocht in Tecklenburg (Duitsland) gereden. 29 Graden en berg op en berg af(zien)! Deze tocht vond ik als beginner al pittig, zeker de laatste kilometers kan ik mij als beste herinneren….. Dit was een goede voorbereiding voor de Challenge, je kreeg nu echt het gevoel wat het is om omhoog te fietsen. Goed, voldoende kilometers in de benen en nu maar hopen dat het echt voldoende is. Deze vraag bleef maar in mijn hoofd spoken, je kunt immers nergens trainen voor hetgeen je te wachten staat. Het enige wat ik wel wist is: conditioneel goed in orde zijn en de nodige kilometers in de benen hebben!
Dinsdag 21 juni vertrokken wij vol goede moed naar Zuid Frankrijk. Perfecte bus van Gelderesch Reizen, leuk gezelschap, kortom het moraal was al goed voordat wij in Jausiers aankwamen.
In Frankrijk aangekomen, na 16 uur, hebben wij vervolgens Jausiers verkend. De tweede dag stond iedereen te popelen om te kunnen fietsen, echter het weer wilde niet mee werken. Half 10 werd 11 uur, uiteindelijk om 14.00 uur zaten wij op de fiets en kon de ongeduldigheid worden omgezet in de beleving waarvoor wij de reis hadden gemaakt.
Een half uur berg op fietsen voor het gevoel was de insteek. De ervaring die ik toen al tegen kwam verhoogde de inspiratie om vrijdag  de Col de la Bonnette te beklimmen.
Vrijdag 7.30 uur ontbijt, een flink ontbijt, het lichaam gaat immers een uitdaging aan die niet alle daags is, dus er moest flink wat in.
Vervolgens de klim van de ‘pukkel’, wat een ervaring . Fietsend omhoog in een ongekend mooie omgeving! Zoekend naar jou eigen cadans. Het ging voortvarend.
Startend op het dorpsplein van Jausiers, vervolgens nog 1500 blatende schapen en dan op weg naar de stilte en de rust van bergen. Geweldig wat een landschap, door de boomgrens de kale berghelling tegemoet met de stromende watervallen. Hoger en hoger, in de verte klinken de geluiden van het dweilorkest. Zelfs hier was aan gedacht. Deze mensen namen even drie dagen vrij om ons naar boven te blazen! Geweldig!  Hoe ver moet ik nog voordat ik ze tegenkom? Niet aandenken, gewoon door trappen! Af en toe staand om even in een andere houding te komen maar toch weer snel op het zadel in de vaste cadans.
Dan op weg naar de laatste kilometers. Eerst nog lekker een stukje 'omlaag' en dan de laatste klim van 15%. ‘Kom fiets door’ zei een enthousiasteling aan de kant, daar ginds fietst Tristan. Ik dacht: ‘laat je niet gek maken blijf in je tempo’.  Ik kwam steeds dichterbij, tot ik hoorde: ‘ hé waar kom jij vandaan?’ ‘Van beneden zei ik’. ‘Dat kan niet waar zijn’ hoorde ik. Dit kan toch iedereen zei ik arrogant!  Je koopt een fiets, gaat trainen en je komt Tristan tegen.  ‘Kom op doortrappen' zei ik, wij zijn er bijna! Tristan ging achter mij aan naar boven! Daar is de streep, de DJ, de knakworst, wat een kick en wat een onthaal! Een ongelofelijke ervaring.
Mee doen aan de Tristan Hoffman Challenge is een ervaring die op het netvlies blijft staan.

Voor mensen die twijfelen om deze uitdaging aan te gaan: pak de fiets en kom ook met deze ervaring thuis!
Het is niet alleen goed voor jezelf, maar je helpt hiermee de stichting die zich inzet voor het welzijn van het kind.

Met vriendelijke groet,

Erik Schuurmans

Super Kanjer sponsor

Kanjer sponsor

Sponsor