Wandelen voor het goede doel

Augustus 2010... je viert je verjaardag en er wordt verteld over de Tristan Hoffman Challenge. Met direct de opmerking erachteraan: ”Dat is wel iets voor jou, Petra”. “Nou nee, John (Theissen), dan moet ik een fiets hebben en veel gaan trainen, zie ik niet zo zitten”. “Fiets is geen probleem”,aldus John. Logisch... “Maar wandelen is wel een optie voor mij”. Diezelfde avond nog twee enthousiastelingen (Petra C. en Sandra) erbij gekregen en de planning voor de training kon beginnen. Menig uurtje op de loopband, inclusief helling, en met de gewichten in de weer. Je moet toch een beetje kracht in de benen hebben. Af en toe ook spieren gevoeld, waarvan ik niet wist dat ik ze had, maar ja, alles voor het goede doel. Na maanden trainen, binnen en buiten, o.a Lochemse berg, de Zeven Heuvelen, de Aaltense avondvierdaagse en het sponsor geld bij elkaar sprokkelen, was het dan eindelijk zover. 

Op de aankomstdag heerlijk kalm aan doen en genieten. Donderdag eerst shoppen in Barcelonette (dat doen vrouwen nou eenmaal graag) en toen de bult verkennen...... Vrouwen zijn niet gauw stil te krijgen, maar toen was het stil in de auto! Boven was het 6 graden en terug naar beneden hoosde het. Nu maar hopen dat je dat pokkeweer op de grote dag niet hebt. Maar de weergoden waren ons gunstig gezind.

Vrijdagochtend werden de lunchpakketjes door Vera, Tristan en Marrëtte voor ons klaargemaakt en werden we naar de 21 kilometer streep gebracht. Om 6.05 uur klonk ons “startschot” en begon de wandeling. En wat had ik die dag toch een paar goeie benen! Een paar honderd meter tussen de schapen gelopen, erg gezellig met al de geblaat om je heen. Vooral ook van de omgeving genieten en plaatjes schieten. En dan kom je bij het punt van de laatste 4 km, de tweede stop, de eerste fietsers komen voorbij en in de laatste kilometer de eerst 3 hardlopers. Nog één bochtje en de finish is in zicht en te horen.... Doné komt me tegemoet en loodst me de laatste meters naar boven. IK HEB HET GEHAALD!! De eerste felicitaties en de emotie komt los. Heerlijk gevoel alles bij elkaar. Nog even helemaal naar het topje en dan met het busje naar benéé.

Even rustig zitten met een bak koffie en het thuisfront op de hoogte brengen. Dan nog feesten op het plein, achter de muziek aan terug naar het appartement, om vervolgens moe, maar zéér voldaan als een blok in slaap te vallen. En volgend jaar? Ik ben er weer bij! Niet alleen voor mezelf, maar ook voor de minder bedeelde kids! Dus tot volgend jaar dan maar!
 
Petra Voltman
 

Super Kanjer sponsor

Kanjer sponsor

Sponsor