Mariëtte Harbers: "Vaak denk ik terug aan..."

Vorig jaar augustus werd ik op de plaatselijke kermis benaderd of ik niet af en toe een persberichtje wilde schrijven voor een stichting die zich inzet voor het welzijn van het kind: Stichting Kanjers voor Kanjers. "Dat lijkt mij hartstikke leuk!", riep ik enthousiast en hiermee is het allemaal begonnen.

Inmiddels zet ik mij ruim een jaar in voor deze bijzondere, enthousiaste stichting en is de Tristan Hoffman Challenge 2010 alweer een tijdje achter de rug. Wat denk ik nog vaak terug aan dit bijzondere weekend in het prachtige Italië... Als niet fanatieke sporter heb ik mij tijdens een vergadering van de stichting laten overhalen om mee te doen aan de Tristan Hoffman Challenge. Ik dacht, dat doe ik wel even, een beetje spinnen in de sportschool, af en toe op de mountainbike en dan kom ik wel boven. De realiteit zag er iets anders uit. Als liefhebber van de wielersport volg ik de koersen, maar tot vorig jaar had ik nog nooit van de Stelvio gehoord. Maar goed ook, want anders had ik mij niet snel opgegeven.

Trainen, trainen en nog eens trainen
Vol enthousiasme ging ik aan de slag. Omdat het winter was, ben ik begonnen met spinnen in de sportschool en daarnaast af en toe een rondje fietsen met de mountainbike. Toen eenmaal de lente aanbrak, werd de sportschool snel ingeruild voor de weg. Samen met m'n broer op de mountainbike kilometers fietsen in de prachtige Achterhoek en vooral trainen op een hoog beentempo, zodat ik op de berg goed kon door trappen. De Challenge kwam steeds dichterbij en het werd voor mij ook tijd om mijn eerste racefiets aan te schaffen. Op naar John Theissen om een fiets uit te zoeken. Het is uiteindelijk een groene Trek geworden, want die past zo mooi bij ons Kanjers voor Kanjers wielertenue. Nu kon het echte werk beginnen...

M'n broer was inmiddels trotse papa van een dochtertje geworden en kon helaas niet meer met mij trainen. Ik was op mijzelf aangewezen. Elk vrij uurtje dat ik had, stak in ik het maken van kilometers. Wat is dit gaaf zeg! Keihard racen met de fiets en de meest mooie plekjes in de Achterhoek ontdekken. Ik kon er geen genoeg van krijgen. Ik moet eerlijk bekennen, het asfalt heb ik ook een aantal keren van dichtbij mogen ervaren, maar dit heeft mij niet tegengehouden om weer opnieuw op mijn mooie fiets te springen.

Het uur van de waarheid
Zaterdag 26 juni 2010 was het dan eindelijk zover. Exact 8.00 uur lostte Tristan Hoffman het officiële startschot en daarmee was de Tristan Hoffman Challenge 2010 een feit. De eerste kilometers waren ideaal om warm te draaien, maar er stonden ons nog 48 haarspeldbochten te wachten...De weg werd steeds steiler en toen kwam het bos, het zwaarste stuk van de klim. Vijf kilometer van de top verwijderd, stond de laatste post. De bidons bijvullen, wat eten en dan op naar de top. Wat was het afzien die laatste kilometers. Lopend en fietsend heb ik uiteindelijk de top behaald. Wat een geweldig gevoel, gewoon niet te beschrijven! Al die pijn die je onderweg hebt gevoeld, was ik snel vergeten, want ik heb het uiteindelijk wel geflikt, de top van de spectaculaire Stelvio behaald!

De Tristan Hoffman Challenge. Voor mij een bijzondere ervaring waar ik nog vaak aan terugdenk. Vooral de saamhorigheid binnen de groep is mij bijgebleven, want tenslotte doe je het allemaal voor hetzelfde doel: zoveel mogelijk geld inzamelen voor het welzijn van kind. Wil jij je op een sportieve wijze inzetten voor het goede doel? Aarzel niet en meld je nu aan voor de Tristan Hoffman Challenge 2011!

Graag tot 24 juni!

Groet,

Mariëtte 

thc 2010 

 

 

Super Kanjer sponsor

Kanjer sponsor

Sponsor